W ostatnim czasie miałem okazje testować kilka różnych motocykli. Aprilia Tuareg to motocykl który aż sie prosi żeby zjechać z asfaltu i pojeździć po drogach nieutwardzonych.
Mazowsze jest płaskie jak patelnia to fakt, górek nie uświadczysz, ale pól nie brakuje. Dlatego jeżeli macie problem gdzie pojeździć i potestować poza asfaltem łapcie gpxa i wrzucajcie do swoich ‚osmandów’. Trasa przebiega w okolicach Piaseczna, Bobrowca,Zalesia więc odrazu po wyjeździe od dealera Aprili w Piasecznie macie szanse na fajną zabawe
Trasa ma 30km, przebiega przez pola ale i sypkie piachy

Artykuł Aprilia Tuareg 660 – trasa na testy pochodzi z serwisu Motocyklista.net.

Przedbórz, słowo brzmi nieźle ale cóż to jest ten Przedbórz? Ano miasteczko w łódzkim, a cóż takiego tam jest żeby aż wypad robić? Raczej nic ale za to za Przedborzem jest Przedborski park krajobrazowy oraz Pilica, a to już wróży znalezieniem fajnych tras endurowatych. Jest to dosyć daleko ale nie byłbym sobą gdybym poleciał tam ekspresówkami, dokładam kilka odcinków po wioskach i wyszło 350 km, w sam raz na cały dzień. Wytyczona pętla zaczyna się w Mszczonowie, lecz wiadomo wbić się w nią można w dowolnym miejscu.

Po przeleceniu typowych międzywioskówek trafia się ekstra przecinka przez Las Wolborski.

Dalej w Sulejowie za mostem skręcam na wschodni brzeg Pilicy, znajduję ekstra polanę w lesie przy ujściu rzeki Czarnej.

Następne miejsce na trasie to „Skarpa widokowa nad Pilicą”. Przyznać muszę, że piaszczyste skarpisko jest bardzo wysokie a widoki na rzekę w dolinę wspaniałe. Warto by tu latem wrócić, popływać, powędkować czy pobiwakować. Zostałbym tu ze dwa dni, ale czas niestety goni, poza tym zaczął zacinać zimny, październikowy deszcz.

Przede mną teraz długi etap leśny, muszę uważać z prędkością bo mnóstwo grzybiarzy się tu kręci. Kopnych sypkich piasków też nie brakuje. Na szlaku nordic walking sytuacja się poprawia jest twardo i szybko, pogoda nawet się diametralnie polepsza.

Tym mostkiem przelatuję na drugi brzeg Pilicy i tym samym połowa pętli zrobiona.

Po pokonaniu niesamowitej plątaniny dróg polnych, leśnych a nawet łąkowych, trafiam na główną atrakcję tego wypadu czyli wiszący most nad Pilicą zwany „Małpim mostem”. Most wygląda jakby z Wietnamu znad rzeki Mekong się urwał. Chodzenie po nim to prawdziwa frajda gibie i buja się na wszystkie strony.

Artykuł PRZEDBORSKI DZIEŃ pochodzi z serwisu Motocyklista.net.

Pierwszy etap poza szosowy jest w mglistych lasach za Warką. Trakty ubite, miło i szybko leci się między drzewami, a z pod kół lecą w górę tumany liści.

Zwykle w tym rejonie drogi polne są mocno piaszczyste, ale teraz są solidnie namoczone, jedzie się znacznie łatwiej. Trafił się raz odcinek z nasączonym, grząskim żwirem. Mimo mocno otwartej przepustnicy motocykl szedł bardzo powoli, jakby sprzęgło się ślizgało. Mitas E-07 dał radę, nie zakopałem się

Po drodze w lesie „Sowie góry” trafiłem na bunkier, jest to jeden z wielu. Ponoć były to bunkry szkoleniowe wermachtu. Temat ciekawy ale na inny wypad, teraz trzeba gnać dalej.

Szybka GS-fota na moście przez Radomkę niedaleko Gorynia.

Gorąca kawa po przeskoku przez Puszczę Kozienicką. W puszczy zjechałem z duktu mocno w bok, aby przepuścić jadący z naprzeciwka wielki leśny ciągnik z drewnem. Wymieniliśmy z leśnikiem pozdrowienia ręką. Można grzecznie i w zgodzie? Skoro ciągnik przyrody nie uszkodził, to tym bardziej ja na małym motorku…

Fajna droga za Jedlnią, fajna ale śliska raz o mało nie wypadłem w orankę. Było by ponuro, nie tylko z klimatu

Zajeżdżam od tyłu na mały zamek w Iłży, mały ale klimatyczny i zupełnie opuszczony, nie ma kasy biletowej i tłumu turystów. Tak lubię

Ujęcie z dziedzińca.

Na wieżę wchodzi się bardzo wąskim tunelem, przy moich gabarytach był problem z przeciśnięciem się

Z wieży rozciąga się wspaniały widok na panoramę Iłży.

Tuż za zamkiem jest upamiętnienie pola bitwy pod Iłżą z 1939r. II wojna światowa na tle zamku rycerskiego, niesamowita sceneria…

Dalej jest jazda płytkimi wąwozikami w pagórkach, przypadkiem znajduję taką klimatyczną drewnianą figurkę. Św. Nepomucena czy jakoś tak…

Dalszy etap to długi przelot szutrem przez lasy z „Piotrowym polem” po środku. Nie wiem dokładnie co to jest to Piotrowe pole, ale odbyła się na nim duża bitwa partyzancka. Teraz są tam pomniki i ścieżka edukacyjna.

Na drodze do Wiórów jest jeszcze objazd Zalewu Brodzkiego. Całkiem fajnego, są ławeczki miejsca na ognisko, można odpocząć.

W tym momencie GS jest już elegancko oblepiony błockiem. Zabłociły się czujniki abs-u, licznika i asc, nic nie działa, nie szkodzi, w terenie te systemy i tak są psu na budę. Najważniejsze że motocykl jedzie dalej, trochę przeszkadza mi wskazówka prędkościomierza cały czas leżąca sflaczała na zerze.

Zdobywam wreszcie tamę na „Wiórach”. Jednak ile by nie bagatelizował tego zalewiku, to jednak jest to najatrakcyjniejszy widokowo temat tego wypadu.

Warto zjechać drogą w dół na lewo od Kotarszyna, są tam fajne dzikie miejscówki do biwakowania, wędkowania czy kto jak tam lubi.

Mój relaks przerywa czarna chmura która znienacka siekła gradem,
ale ten widok…

130 km do domu a ciemnica tuż tuż. Na szczęście już jakiś ciężkich bezdroży nie będzie.
Tym niemniej droga powrotna nie przebiegła spokojnie. Naszły miejscami gęste mgły,
do tego młodzież śmigająca w sobotni wieczór miedzy wioskami i dyskotekami. Trzeba było wzmocnić uwagę.

Artykuł RAJD NA WIÓRY pochodzi z serwisu Motocyklista.net.

Jest dość kapryśno pogodowa majówka. Podejmuję Krystiana z idyllicznego działkowiska w Młynarzach pod Wyszkowem. Początkowo lecimy lasem, raz piaskiem, raz głębokimi kałużami po nocnych rzęsistych opadach. Potem docieramy do Bugu, łąki zalane ale nieco wyżej położona przywałowa żwirówka jest przejezdna. Fajnie i szybko się nią zasuwa. Nad klimatem zbytnio nie będę się roztkliwiał, bo szerzej

opisałem to w relacji Brzegiem Bugu. Solidnie spryskani błotem, rzekę opuszczamy przy moście i dajemy w prawo na Treblinkę. Zwiedzamy obóz zagłady, jego upamiętnienia są rozłożone na dużym obszarze. Trzeba się nachodzić, więc w ciepłe dni ciężki strój polecam zostawić przy motocyklach. Dalsze etapy to przeloty we wioskach i lasach Nadbużańskiego P.K. Niestety nad drogą powrotną stoi ciemny jak smoła front burzowy.

Krystian odstawia balet w slipach, podczas wpinania membrany przeciwdeszczowej w spodnie. Potem tylko jest już armagedon piorunów, oberwań chmur, zimnego gradu. Niektóre wioski położone niżej są solidnie podtopione, momentami woda sięga mojemu GS-owi mojemu GS-owi niemal do cylindrów. Na szczęście nikt piorunem po kasku nie dostał, i udało się szczęśliwie wrócić do domu.

Artykuł Z MŁYNARZY BUGIEM NA TREBLINKĘ pochodzi z serwisu Motocyklista.net.

	MRA Vario	Givi Airflow
Zdjęcie
Opis wyglądu	Szyba ładnie profilowana,dodatkowy mały deflektor,przyciemniana wersja wygląda świetnie. Całośc  świetnie się komponuje z czarnym matowym v-stromem	Zaczytane z forum na temat wyglądu: „jak drzwi od stodoły” „bardzo praktyczna ;)” A mi się podoba i mówię poważnie Ale w porównaniu z MRA , .. jest bardzo praktyczna
Wymiary	wysokość 410mm szerokość 380mm	max wyskość 650mm szerokość 440 mm.
Deflektor	Krótki 4 stopniowy	Dodatkowo wysuwana szyba z możliwością całkowitego zdjęcia.
Podsumowanie	Świetny wygląd,bardzo dobra ochrona od wiatru,jednak powyżej 120km/h wyczuwalne turbolencje.	Rewelacyjna ochrona od wiatru.Brak negatywnych odczuć w trakcie prowadzenia motocykla (turbolencje). Cisza w kasku bezcenna.

Artykuł Givi Airflow vs MRA Vario Touring pochodzi z serwisu Motocyklista.net.

Pilicą to kajakiem latałem i wpław też było, najwyższy czas na objazd na moto. Brzegiem oczywiście, choć jakby kto chciał miejscami jest na tyle płytko, że do wody wjechać można Trasa to pętla oboma brzegami rozpięta pomiędzy Warką a Spałą. Starałem się wytyczyć ją drogami możliwie najbliższymi rzeki. Znajdziemy tu przeloty szutrówkami, piachami, duktami leśnymi czy też łąkami. Nadrzeczny krajobraz wymiata!

Po drodze warto odwiedzić kilka miejscówek takich jak:

• Most drewniany w Gostomi, ponoć najdłuższy w Polsce

• XI wieczny kościół w Inowłodzi o gotyckim klimacie

• Szaniec majora Hubala

• Poniemiecki, opuszczony bunkier kolejowy w Jeleniu. Jest to wielka bryła betonu o długości ponad 300 metrów, w środku panuje zimno i kompletny mrok. Robi to niesamowite wrażenie, idealne miejsce na spotkanie np. miłośników serialu The Walking Death czy Stawki większej niż życie. Zebrałem się na odwagę i przejechałem cały bunkier motocyklem wewnątrz, w tą i z powrotem jest moc, polecam!

…a bezdroża w puszczy pilickiej to miód na serce każdego enduraka wagi ciężkiej

Artykuł TRASA NADPILICZNA pochodzi z serwisu Motocyklista.net.